PARAFIA PW. WNIEBOWZIĘCIA NMP w Ostrowi Mazowieckiej

HISTORIA PARAFII 

POCZĄTKI
Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny została erygowana w 1421 r. przez Biskupa płockiego Jakuba z Korzkwi. W historii parafii istniało kilka kościołów drewnianych. Trzeci z nich, zbudowany w latach 1796- 1801r., staraniem ówczesnego proboszcza Ks. Wojciecha Gutowskiego, służył wiernym aż do roku 1895, kiedy to staraniem ks. J. Bilińskiego- proboszcza parafii Dąbrowa w dekanacie mławskim, został tam przewieziony i znajduje się do dnia dzisiejszego. 

KURHAN
W miejscu poprzedniego drewnianego kościoła, który został przewieziony do parafii Dąbrowa, został usypany kurhan. W nim złożono szczątki zmarłych wiernych, pochowanych na cmentarzu przykościelnym. Na kurhanie - w miejscu głównego ołtarza, w 1894r ustawiono kamienny krzyż z napisem: „TU OD R 1801 DO 1894 STAŁ W OŁTARZ”

KOŚĆIÓŁ
Obecna świątynia jest czwartym kościołem w Ostrowi Mazowieckiej. Kościół jest murowany, w stylu neogotyckim, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Zbudowany został w latach 1885-1893, wg projektu Feliksa Nowickiego i Bronisława Szmidta, budowniczym zaś był Władysław Colonna-Czosnowski. 15.08.1885r. – dziekan, proboszcz ostrowskiej parafii Ks. Adam Pruss-Jarnutowski poświęcił kamień węgielny pod budowę świątyni, natomiast konsekracji dokonał Biskup płocki Michał Nowodworski w dniu 7 października 1894 roku.
Kamienie na fundament przywieziono m.in. z pogańskiego cmentarzyska „Żale”. By zmniejszyć koszty inwestycji specjalnie wybudowano cegielnię. Świątynia ma wymiary: długość 50 m., szerokość 20 m., wysokość do sklepienia 15 m. i wieże wysokie na 40 m. W sierpniu 1944r bp Tadeusz Paweł Zakrzewski (proboszcz parafii) uratował kościół od zniszczenia przez Niemców.

Kościół - stare zdjęcia TUTAJ

OŁTARZ GŁÓWNY
W głównym ołtarzu znajduje się płaskorzeźba wykonana w drewnie przez Wincentego Bogaczyka w roku 1896, przedstawiająca Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Artysta uzyskał za nią nagrodę w konkursie warszawskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych „Zachęta”. Po bokach ołtarza stoją rzeźby: po lewej św. Stanisława Biskupa i Męczennika, po prawej św. Wojciecha – patronów Polski, a w zwieńczeniu znajduje się płaskorzeźba Oblicze Pana Jezusa.

OŁTARZ BOCZNY lewy
W bocznej kaplicy znajduje się obraz namalowany na desce z przełomu XVI i XVII w. przedstawiający Matkę Bożą a Dzieciątkiem, w sukienkach i koronach sprzed dwustu lat. (Jest to jeden z najstarszych zabytków w naszym kościele) Obok – rzeźby archaniołów: po lewej Michała i po prawej Gabriela. 

OŁTARZ BOCZNY prawy
W bocznej nawie, po stronie zakrystii, umieszczono w ołtarzu obraz św. Mikołaja-biskupa, pochodzący z początku XIX w., obok ustawiono drewniane figury: po lewej św. Antoniego Padewskiego i po prawej stronie św. Walentego.

ORGANY
Organy wybudował w latach 1899- 1901 Andrzej Blumberg z Warszawy. Styl: prospekt neogotycki, wiatrownice stożkowe, stół gry- wolnostojący, grający siedzi przodem do prezbiterium. Skala manuałów: C-g, skala pedału: C-d. Instrument miał pierwotnie 18 głosów i prawdopodobnie trakturę mechaniczną. W roku 1936 instrument został rozbudowany do 24 głosów przez Wacława Biernackiego z Warszawy.
Ostatni remont, staraniem ks. dziekana Jana Okuły, przeprowadzili: Kamil Jankowski i Michał Porębski z Białegostoku, od lutego do sierpnia 2012r. Dobudowali oni wówczas dwa głosy językowe: Trompet 8' i Puzon 16'. Wymieniona została wówczas również posadzka pod organami.
Zdjęcia z remontu organów TUTAJ

WITRAŻE
Wysokie, smukłe okna, charakterystyczne dla stylu neogotyckiego, zdobi 15 witraży zaprojektowanych przez artystkę z Krakowa H. Cieślińską – Brzeską. Wykonane zostały w „Krakowskim Zakładzie Witrażów” w 1958 roku, staraniem ówczesnego proboszcza- ks. Aleksandra Srzednickiego. Przedstawiają sceny biblijne z życia Maryi.

RZEŹBY
Na frontonie kościoła umieszczona jest figura Chrystusa dźwigającego krzyż, wykonana w 1891r przez rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego (twórcy rzeźby Chrystusa z krzyżem z tarasu warszawskiego kościoła Św. Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu). Nad wejściem do świątyni znajduje się wymowne wezwanie: „W górę serca”. Zostało ono umieszczone prawdopodobnie z inicjatywy działacza obozu narodowego doktora Jana Harusewicza. Zawołanie to miało podnieść na duchu, zastraszaną przez władze carskie, społeczność polską i pośrednio tłumaczy prawdziwe motywy dedykacji „ufundowanych w hołdzie carowi” obiektów (organy i figura Maryi).
Rzeźba Chrystusa, staraniem Ks. dziekana Jana Okuły, została poddana konserwacji w roku 2011.
Zdjęcia z konserwacji rzeźby: TUTAJ

Rzeźba Najświętszej Maryi Panny (Matki Bożej Łaskawej) przed kościołem wykonana została z białego pińczowskiego kamienia przez artystę Andrzeja Pruszyńskiego w roku 1890. Sama postać Bogarodzicy wyrzeźbiona została na wzór brązowej figury Matki Boskiej (również autorstwa Pruszyńskiego) znajdującej się w warszawskim kościele św. Karola Boromeusza. Napis znajdujący się u podstawy cokołu figury informuje w języku polskim i rosyjskim, że została ona ufundowana przez ludność rzymskokatolicką powiatu ostrowskiego jako wotum wdzięczności za ocalenie rodziny cara Aleksandra III z katastrofy kolejowej. Figura została poddana renowacji w roku 2011 staraniem Ks. dziekana Jana Okuły. Zdjęcia figury: TUTAJ

JUBILEUSZ 130. ROCZNICY KONSEKRACJI KOŚCIOŁA

pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
Główne uroczystości odbyły się 6.10.2024r.
Mszy świętej przewodniczył bp Janusz Stepnowski FOTO

PROBOSZCZOWIE PARAFII OD ROKU 1789

1789 – 1816 – ks. Jan Koskowski
1816 – 1837 – ks. Dominik Zaremba
1838 - 1859 - ks. Adam Olszewski
1860 – 1865 - Ks. Leon Krzyczkowski
1866 - 1869 - ks. Józef Stawirej
1869 – 1872 – ks. Antoni Szadurski
1872 - 1900 - ks. Adam Prus-Jarnutowski
1900 – 1904 - ks. Aleksander Rzewnicki 
1904 - 1905 - ks. Józef Dmochowski 
1905 – 1924 - ks. Adam Koszutowski
1925 - 1944 - ks. Józef Ciesielski
1944 - 1946 - bp Tadeusz Paweł Zakrzewski,
1946 - 1974 - ks. Aleksander Srzednicki,
1974 - 1992 - ks. Jan Sobotka,
1992 - 2010 - ks. Edmund Chmielewski
2010 - 2025 - ks. Jan Okuła
od 24.07.2025 - ks. Robert Sulich

Ksiądz Adam Olszewski - proboszcz ostrowski w latach 1838-1859 ( 21 lat)
Ksiądz Adam Olszewski, urodził się 24.12.1799 roku we wsi Olszewo Bołąki (powiat mławski). Ukończył Seminarium w Pułtusku. Wyświęcony w 1823r przez ks. bp płockiego Adama Prażmowskiego. Wikariusz parafii Krasnosielsk (7lat), Krasne (3lata), proboszcz parafii Szelków (5lat). W roku 1838 decyzją ks bp płockiego Franciszka Pawłowskiego został proboszczem i dziekanem parafii w Ostrowi. Ks. Adam Olszewski wyróżniał się wielką troską o dusze swoich parafian i dbał o budynki parafialne, które zastał w złym stanie. Wyremontował drewniany kościół, pokrył dachówką, odmalował ołtarz główny i wykonał złocenia oraz dwa ołtarze boczne. Wyposażył kościół w Feretrony, ławki, proporce, świeczniki. Ufundował 4 kaplice wokół cmentarza przy kościele służące do procesji Bożego Ciała i ogrodził go murem kamiennym. Bardzo lubiany i ceniony przez parafian. Zmarł nagle na atak apopleksji 22 grudnia 1859r. Pochowany zgodniue z wolą Ks. Adama Olszewskiego na cmentarzu parafialnym w Ostrowi Mazowieckiej.
Zdjęcia TUTAJ
źródło: Pamiętnik Religijno-Moralny : czasopismo ku zbudowaniu i pożytkowi tak duchownych jako i świeckich osób. Seria nowa. 1859, T. 3, nr 6

Ks. Adam Prus - Jarnutowski - proboszcz ostrowski w latach 1872-1900 (28 lat)
Urodził się 17 lutego 1825r. w dobrach rodzinnych Załuskach w gminie Andrzejewo, pow. ostrowskim. Uczył się w szkołach łomżyńskich. W 1843 r. wstąpił do klasztoru Benedyktynów w Pułtusku . Po ukończeniu seminarium otrzymał święcenia kapłańskie w 1849 r. Kilka lat był profesorem kleryków w pułtuskim konwikcie zakonnym.
Po wystąpieniu z zakonu był proboszczem sieluńskim i truszyńskim. Od 1872 r. przez 28 lat był dziekanem i proboszczem ostrowskim. Piastował tytuł Prałata Kapituły Pułtuskiej.
Użytkowany w Ostrowi od 1801 r. drewniany kościół był w dobrym stanie lecz za mały ( 15 x 25 m ) dla stale powiększającej się liczby parafian. Ks. proboszcz Jarnutowski podjął się ogromnego zadania budowy nowego kościoła. Budowa kościoła i stojącej obok dzwonnicy trwała w latach 1885-1893. Trud proboszcza i współdziałających z nim parafian - piękna świątynia służy do dziś kolejnym pokoleniom.
Ksiądz Adam Jarnutowski - Prus zmarł 26 marca 1900 r. (na zapalenie płuc ) w 51 roku kapłaństwa . W pożegnalnym liście do parafian skierował pouczające zdanie ,,Opłakujcie grzechy a nie śmierć człowieka ". Źródło: Echa Płockie i Łomżyńskie 1899 Ks. prałat Adam Prus- Jarnutowski został pochowany na ostrowskim cmentarzu parafialnym. Zdjęcia Ks. Adama Prus-Jarnutowskiego: TUTAJ

Ks. Aleksander Rzewnicki - proboszcz parafii w latach 1900 – 1904 (przez 4 lata)
Urodził się 25.05.1858. W 1874 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku. Święcenia kapłańskie przyjął 10 lipca 1881 r. Był on kolegą z rocznika święceń bł. abp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego. Ten go „cenił za rzetelną pracę, lojalność, życzliwość i dobre serce, którym się kierował”. Ks. Aleksander Rzewnicki rozpoczął pracę duszpasterską w Koziczynku w 1888 roku. Ks. Rzewnicki posługiwał się biegle językiem francuskim. W latach 1900- 1904 był proboszczem parafii ostrowskiej. Od 1904r do końca swojego życia przebywał w Płocku, sprawując ważne funkcje w konsystorzu diecezjalnym.
Zmarł 12.03.1924r. w Płocku. Pochowany w grobowcu Księży Prałatów i Kanoników Kapituły Płockiej
Zdjęcia Ks. Aleksandra Rzewnickiego TUTAJ

Ks. Adam Koszutowski - proboszcz parafii od 1905 do grudnia 1924 ( 19 lat)
Ks. Adam Koszutowski urodził się 24 listopada 1855 r., w Parafii Rokicie. Święcenia kapłańskie przyjął 31 maja 1878 r. Pracował w kilku parafiach jako wikariusz, a pierwsze probostwo otrzymał w 1886 r. w Dąbrowie Mławskiej. 4 grudnia 1889 r. został proboszczem w Lipowcu Kościelnym, gdzie pracował do 1905 roku. Przeszedł potem do Ostrowi, gdzie pracował do końca swojego życia. Zmarł 13 grudnia 1924 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Ostrowi Maz.
Zdjęcia TUTAJ

Ks. Józef Ciesielski - Proboszcz i dziekan ostrowski 1925-1944 ( 19 lat)
Urodził się 18 listopada 1878 r w Glinojecku (powiat ciechanowski), w wielodzietnej rodzinie Władysława i Marianny z Zaborskich. Józef, idąc za powołaniem podejmuje studia w seminarium płockim. Święcenia kapłańskie przyjął 6 czerwca 1903 r. w płockim kościele poreformackim z rąk biskupa J. Szembeka. Nowo wyświęcony kapłan trafia początkowo do Kadzidła, a w 1905 r. do Zuzeli. W tym samym roku podejmuje dalszą naukę na Katolickim Uniwersytecie Lowanium, jednym z najstarszych uniwersytetów w Europie. Tytuł doktora filozofii uzyskuje w wieku 31 lat. W lutym 1909r zostaje wikariuszem w parafii Bieżuń, a w kwietniu tego samego roku w parafii Baranowo. Od sierpnia 1911 roku zostaje przeniesiony na placówkę do Jednorożca, filię parafii w Chorzelach, którą zarządza do 1915 r. W listopadzie 1915 r. zostaje przeniesiony do spokojnego Lubiela - małej parafii w Puszczy Białej. Administrował nią do 1922 roku. W latach 1922-1925 był administratorem parafii Brok, a 20 stycznia 1925 r. ks. dr Józef Ciesielski obejmuje probostwo w Ostrowi po zmarłym w grudniu 1924 r. ks. kanoniku Adamie Koszutowskim. W tym samym okresie zostaje również dziekanem dekanatu ostrowskiego. Ponadprzeciętna aktywność ks. Ciesielskiego w wielonarodowościowej i wieloreligijnej Ostrowi lat międzywojennych była pozytywnie oceniana przez duszpasterzy łomżyńskich – od roku 1926 był kanonikiem gremialnym kapituły łomżyńskiej. Był jedną z najważniejszych postaci w życiu diecezji. W 1934 r bp Łukomski, w ramach rozwoju istniejących w każdej parafii kół Akcji Katolickiej, powołał osiem okręgów, którymi mieli kierować asystenci kościelni. Wśród tych ośmiu znalazł się okręg ostrowski z ks. Ciesielskim w roli asystenta kościelnego. Po wybuchu II wojny światowej w 1939r w parafii ostrowskiej osiadł na kilka lat biskup pomocniczy łomżyński dr Tadeusz Paweł Zakrzewski, który we „wspomnieniach” odnosi się do postaci Ks. Ciesielskiego z wielkim szacunkiem, doceniając jego zaangażowanie w sprawy duszpasterskie i patriotyczne oraz prawy charakter.
Ks. kanonik dr Józef Ciesielski zmarł 24 września 1944 r. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w ostrowskiej świątyni pod przewodnictwem ks. bp Zakrzewskiego, a następnie ciało Zmarłego spoczęło na ostrowskim cmentarzu w sąsiedztwie grobu poprzedniego proboszcza ks. kanonika Koszutowskiego z jednej strony i kaplicy św. Zofii z drugiej. Skromny grób ks. Ciesielskiego został odnowiony staraniem ks. dr Jana Okuły. Na tablicy nagrobnej znajduje się inskrypcja: „Prosi o Zdrowaś Maria”. Zdjęcia Ks. Józefa Ciesielskiego:  TUTAJ

Bp Tadeusz Paweł Zakrzewski – proboszcz parafii w latach 1944 -1946 (2 lata)
Urodził się 11.08.1883r w Skokach w archidiecezji poznańskiej. Ukończył Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Następnie studiował teologię w Poznaniu, Gnieźnie, Münsterze i Fryburgu. Święcenia kapłańskie przyjął w Poznaniu 11 lutego 1906. Był sekretarzem arcybiskupów poznańskich i gnieźnieńskich Edwarda Likowskiego i Edmunda Dalbora, wykładowcą w seminarium duchownego w Poznaniu, redaktorem diecezjalnych pism katolickich, kanonikiem kapituły poznańskiej. W latach 1928–1938 pełnił funkcję rektora Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie.
8 sierpnia 1938 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji łomżyńskiej ze stolicą tytularną Cariana. Sakrę biskupią przyjął 22 września 1938. W latach 1944–1946 był jednocześnie proboszczem w Ostrowi Mazowieckiej. 12 kwietnia 1946 został przeniesiony na biskupstwo płockie. Zajmował się odbudową diecezji po zniszczeniach wojennych. Brał również udział w pracach Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu.
Zmarł 26 listopada 1961r w Płocku. Został pochowany w płockiej katedrze.
Zdjęcia Ks. bp Zakrzewskiego: TUTAJ

Ks. Aleksander Srzednicki - Proboszcz i dziekan ostrowski 1946-1974 ( 28 lat)
Urodził się 4.XI.1890r się we wsi Średnica Jakubowięta, w parafii Wysokie Mazowieckie, jako syn Franciszka i Julianny z Dworakowskich. Powołanie kapłańskie spowodowało decyzję o wstąpieniu do Seminarium w Sejnach. Wówczas nie istniały jeszcze diecezja łomżyńska i jej seminarium. Studiował w Petersburgu (uwarunkowania okresu zaborów) i w Warszawie uzyskując tytuły magistra teologii, a następnie magistra prawa kanonicznego. Święcenia kapłańskie przyjmuje 7 IX 1913 r., zaś pracę w charakterze wikariusza rozpoczyna w 1915 roku w Wyszonkach, dzisiaj – Wyszonki Kościelne, ok. 10 km na pn.-wsch. Od Ciechanowca. W kolejnym roku jest już w Kuczynie, a rok później w Łomży. Rok 1919, to praca wikariuszowska kolejno w parafiach Łapy i Tykocin - okres odbudowy państwa polskiego po I wojnie światowej wpływał, jak widać, na częstsze zmiany miejsca pracy wikariuszy. Kolejne parafie to Puchały (1921) i Zambrów (1922). W tym samym roku zostaje kanclerzem kurii diecezjalnej w Łomży. Pełni tę funkcję do roku 1940, kiedy to zostaje proboszczem parafii w Zambrowie, a od 1941 roku również wicedziekanem dekanatu śniadowskiego. Zambrów, tak jak i Łomża, po 17 września 1939 r. znajdowały się pod okupacją sowiecką. Ks. Srzednicki był w 1919 r. kapelanem rezerwy. W momencie wkraczania Armii Czerwonej 17 września 1939 r. mogło to oznaczać aresztowanie, a następnie śmierć wśród tysięcy Polaków w Katyniu, Ostaszkowie czy Miednoje. Tak się jednak nie stało. Po przejściu frontu w 1944 r. proboszczowi Srzednickiemu udaje się odbudować zniszczoną zambrowską świątynię by w czerwcu 1946 r. przejść na probostwo w Ostrowi. Od 14 VI 1946 obejmuje także obowiązki dziekana ostrowskiego. Niezależnie od pracy w parafiach ks. Srzednicki pracował nadal w seminarium łomżyńskim pełniąc funkcje: delegata ds. nauczania i wychowania (1931-1974), egzaminatora diecezjalnego (1936-1962), sędziego prosynodalnego (1945-1962), proboszcza konsultora (1956-1965), członka diecezjalnej rady administracyjnej (1926-1962). Po przejściu frontu w 1944 r. na placu przykościelnym znajdowały się wraki po czołgach i działach tu właśnie naprawianych przez żołnierzy Armii Czerwonej. Uratowany dzięki bp Zakrzewskiemu kościół ostrowski wymagał remontu, do którego ks. Srzednicki jak najpośpieszniej przystąpił. W rzeczywistości PRL ks. Srzednicki, jako proboszcz i kapłan, musiał stawić czoła programowi ateizacji społeczeństwa. Poza tym odnotować również należy wzrost liczby powołań wśród roczników urodzonych w okresie powojennym, kiedy oczywisty wpływ na duszpasterstwo parafialne w Ostrowi miał prałat Srzednicki. Jego wysiłki były dostrzegane i doceniane choćby poprzez nadanie honorowych tytułów: kanonika gremialnego kapituły kolegiaty sejneńskiej, prałata kapituły katedralnej łomżyńskiej, czy też prałata papieskiego w roku 1971. Osoby pamiętające ks. Srzednickiego podkreślają we wspomnieniach m.in. jego pogodę ducha. W trudnych czasach powojennych miało to szczególne znaczenie.
Ks. prałat Aleksander Srzednicki zmarł 28 lutego 1982 r w wieku 92 lat. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się 2 marca 1982r. Przewodniczył im ówczesny prorektor seminarium łomżyńskiego, a wcześniej wikariusz ostrowski, ks. Jan Sołowianiuk. Następnego dnia uroczystościom pogrzebowym przewodniczył i homilię wygłosił bp łomżyński Mikołaj Sasinowski. Doczesne szczątki ks. Aleksandra Srzednickiego spoczęły na ostrowskim cmentarzu parafialnym tuż obok grobu budowniczego ostrowskiej świątyni ks. proboszcza Adama Prus- Jarnutowskiego.
Staraniem ks. Aleksandra Srzednickiego wykonano: prace porządkowe na cmentarzu grzebalnym: drewniane bramy; drewniane ogrodzenie ogrodu plebanii; betonowa podmurówka pod przyszłe ogrodzenie od strony ulicy; wymiana dachu na ponad stuletnim budynku plebanii; chodnik z płyt betonowych wokół kościoła; dębowe drzwi wewnętrzne w kościele w nawie głównej (w roku 1956); witraże w oknach (rok 1958); pokrycie blachą dachu kościoła od strony wikariatu - dzisiejszy parking, oraz dachu kaplicy, zakrystii i nad prezbiterium; brama żelazną z furtą od strony wikariatu; cyrkulacyjne węglowe ogrzewania kościoła; dębowy ołtarz „soborowy”; sale katechetyczne w dawnym wikariacie, w miejscu istniejącego dziś parkingu naprzeciw bocznej bramy kościoła; nowa plebania murowana (w latach 1966-69); starania i uzyskanie pozwolenia (decyzja Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 11.03.1974) o warunkach i realizacji inwestycji „budowa domu dla księży wikarych i pracowników kościelnych”.
Zdjęcia Ks. Aleksandra Srzednickiego: TUTAJ

Ks. Jan Sobotka – Proboszcz parafii w latach 1974 - 1992 ( 18 lat)
Urodził się 30.05.1927 r. w Brzezienku Starym k/Wąsewa w powiecie ostrowskim. Po uzyskaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym w Ostrowi wstąpił do Seminarium Duchownego w Łomży. Święcenia kapłańskie otrzymał w1954 r. Licencjat z teologii uzyskał w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jako wikariusz pracował w Szczepankowie (1 rok ) i Łapach ( 12 lat) . W latach 1970-1973 był rektorem kościoła w Ostrołęce-Wojciechowicach. Funkcję proboszcza i dziekana ostrowskiego objął w 1974 r. Zasługi ks. Sobotki za czas 18 letniego pobytu w Ostrowi należy przedstawić w trzech dziedzinach. Jako duszpasterz i człowiek imponował umiejętnością nawiązywania kontaktów ze słuchaczami i rozmówcami. Zawsze był bezpośredni, pogodny, skromny. W ostatnich latach pobytu w Ostrowi mimo rozlicznych obowiązków podjął trud nauczania religii w klasach maturalnych Liceum Ogólnokształcącego. Piastował godność prałata i infułata papieskiego. Od 1992 r. był kilka lat ojcem duchownym alumnów Seminarium Duchownego w Łomży. Zdumiewał wiedzą historyczną i miłością Ojczyzny. W kazaniach i rozmowach pojawiały się wątki historyczne dziejów Polski a szczególnie naszego regionu. Materialnym tego dowodem jest zawieszenie w przedsionku ostrowskiego kościoła tablic przypominających wydarzenia z okresu II wojny światowej. Na cmentarzu stanęło Mauzoleum, nagrobek na mogile żołnierzy poległych w 1920 r, krzyże na grobach żołnierzy z 1939 r. i partyzantów z 1944r. Wygłaszał patriotyczne kazania i brał udział w uroczystościach z okazji: 11 listopada , 3 maja, 15 sierpnia, w rocznice bitew pod Pacynką (31 sierpnia 1944 r. ) i pod Andrzejewem (12-13 września 1939r.). Pełnił funkcję honorowego kapelana 18 Pułku Artylerii .Zintegrował środowisko b. żołnierzy i ich rodzin. W ostatnich latach życia interesował się losami Polaków na Białorusi i Litwie. Odwiedził te tereny. Pisał artykuły w ,,Głosie Katolickim". Tygodnik Diecezji Łomżyńskiej". Ksiądz infułat Jan Sobotka zmarł 2 kwietnia 1995 r. ( choroba serca ) w szpitalu w Aninie. Po uroczystościach pogrzebowych w Łomży i Ostrowi Mazowieckiej został pochowany na cmentarzu parafialnym w Wąsewie. Władze Ostrowi na wniosek Koła Wychowanków Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego nazwały fragment pl. Wolności - ulicą Ks. Jana Sobotki.
Staraniem Ks. Jana Sobotki wykonano w parafii następujące prace: pokrycie dachu blachą miedzianą, założenie centralnego ogrzewania, odnowienie wnętrza, wykonanie nowych ławek w kościele, nowy budynek dla księży, sióstr zakonnych i sale katechetyczne, odnowiono ogrodzenie cmentarza parafialnego i kaplicę, wybudowano kaplicę w Kozikach, kaplicę w Pałapusie (w zaadoptowanym domu drewnianym), wybudowno do stanu surowego kościół filialnego w Prosienicy (kościół został otynkowany i wykończony wewnątrz staraniem ks. prob. Edmunda Chmielewskiego)
Zdjęcia Ks Jana Sobotki: TUTAJ

Ks. Edmund Chmielewski – proboszcz parafii w latach 1992- 2010 ( 18 lat)
Urodzony 15.11.1938r w Obiedzinie, par. Lachowo. Wyświęcony 20.05.1967 w Łomży przez bp Czesława Falkowskiego. Pełnił posługę wikariusza w parafiach: Studzieniczna, Ostrów Maz., Sejny, Suwałki św. Aleksandra, Łomża św. Michała Arch.gdzie był też administratorem tymczasowym. W latach 1986-1992 pełnił funkcję ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. 1 października 1992 r. został ustanowiony proboszczem parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Ostrowi Mazowieckiej i funkcję tę pełnił do 18 sierpnia 2010 r. kiedy to przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Domu Wspólnoty Kapłańskiej w Łomży. W tym czasie pełnił też funkcję dziekana dekanatu Ostrów Mazowiecka Wniebowzięcia NMP, dziekana rejonowego ostrowskiego rejonu duszpasterskiego, kapelana szpitala w Ostrowi Mazowieckiej. W czasie swej posługi kapłańskiej ks. prał. Edmund Chmielewski był członkiem Komitetu organizacyjnego obchodów Roku Eucharystii i Jubileuszu 80-lecia Diecezji Łomżyńskiej, uczestnikiem sesji statutowych I Synodu Diecezji Łomżyńskiej i członkiem Komitetu ds. peregrynacji obrazu Jezusa Miłosiernego. W dowód uznania za wieloletnią posługę w 1990 roku ks. Edmund Chmielewski został odznaczony godnością kanonika honorowego Kapituły Katedralnej Łomżyńskiej, a w 2017 roku Kapelana Jego Świątobliwości. Ks. kan. Edmund Chmielewski spędził w ostrowskiej parafii Wniebowzięcia NMP 25 lat- 7 lat jako wikariusz i 18 jako proboszcz. Zmarł 10 maja 2018r Uroczystości pogrzebowe, którym przewodniczył pb Janusz Stepnowski odbyły się 14 maja 2018 r. Nabożeństwa odprawiono w Katedrze Łomżyńskiej oraz w kościele parafialnym w Lachowie. Ciało Ks. Edmunda Chmielewskiego spoczęło na cmentarzu parafialnym w Lachowie.
Staraniem Ks. Edmunda Chmielewskiego ułożono nową posadzkę, wybudowano ołtarz marmurowy; wieże kościelne i dzwonnice pokryto blachą miedzianą; uporządkowano cmentarz przykościelny, wykonano malowanie kościoła w roku 1998 ( dodatkowo wykonano malowidła ścienne przedstawiające wizerunki świętych Kościoła oraz ornamenty zdobiące kolumny. Ściany prezbiterium zdobią wizerunki czterech ewangelistów: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. W nawie głównej, po lewej stronie zwieńczeń kolumn, znajdują się postacie świętych (od ołtarza): św. Andrzeja Boboli, św. Kazimierza Królewicza, św. Maksymiliana Kolbe, bł. Michała Kozala, św. Adama Chmielowskiego, a po stronie prawej: św. Jadwigi Śląskiej, św. Jadwigi Królowej, św. Księżnej Kingi, św. Urszuli Ledóchowskiej i bł. Karoliny Kózkównej)
Zdjęcia Ks. Edmunda Chmielewskiego: TUTAJ

Ks. dr Jan Okuła – proboszcz parafii w latach 2010 - 2025 ( 15 lat)
Urodzony 25 maja 1955r. Pochodzi z parafii Tykocin, wyświęcony 30 maja 1981r w Łomży przez bp. Mikołaja Sasinowskiego. Od 20.06.1981 wikariusz w parafii Czerwin, od 19.06.1982 wikariusz par. Miłosierdzia Bożego w Łomży. 1.09.1983 rozpoczął studia z apologetyki w ATK w Warszawie. 26.05. 1986- lic., mgr teologii. Od 1.09.1986 studia teol. w Instytucie Katol. w Paryżu. Od 1.09.1992 wikariusz w par. Zbawiciela Świata w Ostrołęce. W latach 1993- 1995 - dyr. Studium Synod. w Łomży. W latach 1994- 2000 - wykładowca w Kolegium Teol.
Od 12 kwietnia 1995 - Ojciec duchowny WSD w Łomży, wykładowca. Od 1. 01. 1996 członek komitetu organizacyjnego peregrynacji figury Matki Bożej Fatimskiej w Diec. Łomż. Od 1997 duszpasterz powołań kapłańskich i zakonnych. Od 2000 - wykładowca w Inst. Teol. w Łomży.
Od 18.08.2010 do 20 lipca 2025 - Proboszcz Parafii Wniebowzięcia NMP w Ostrowi Maz.
Staraniem Ks. Jana Okuły wykonano w parafii szerego prac i remontów:- remonty w budynkach parafialnych; prace porządkowe na cmentarzu grzebalnym- wykonanie alejek, nowe ogrodzenie; profesjonalne czyszczenie kościoła (2011r FOTO ); renowacja figury Chrystusa dźwigającego krzyż (2011r); renowacja figury Matki Bożej (2011r); wymiana ogrzewania kościoła; wykonano oświetlenie budynku kościoła; wykonano podjazd dla osób niepełnosprawnych; otwarcie kaplicy Adoracji w nawie bocznej w Kaplicy Matki Bożej (2019r); renowacja organów kościelnych (2012) FOTO, malowanie kościoła (2019r FOTO ); renowacja ławek w kościele (2020r). Ponadto renowacja chrzcielnicy, monitoring w kościele, wykonanie 10 ławek wolnostojących przed kościołem, wyczyszczenie kostki przed kościołem i alejek prowadzących do kościoła, remont 3 sal spotkań z zainstalowaniem w urządzeń i ekranów do podłączenia komputerów, gruntowny remont 2 wikariatów, wykonanie nowych alejek na cmentarzu, wybudowanie grobu kapłańskiego, zainstalowanie oświetlenia w ogrodzie przy alejkach prowadzących do kościoła, założenie Ogrodu Wniebowziętej (plac za garażami) spacerowego, otwartego dla wszystkich (poświęcenie figury MB 24.10.2021 FOTO ), odnowienie zewnętrzne kaplicy w Prosienicy, remont wewnątrz „Domu Katechetycznego” w Lubiejewie. 
Zdjęcia Ks. Jana Okuły: TUTAJ

Ks. Robert Sulich - proboszcz parafii od 27.07.2025
Urodzony 6.06.1970. Pochodzi z parafii św. Idziego w Wyszkowie. Święcenia kapłańskie przyjął 25 maja 1996 r. z rąk ks. bp Tadeusza Zawistowskiego. W latach 1996-1997 był wikariuszem w Jedwabnem; w latach 1997 - 1998 skierowany do zorganizowania bursy dla uczniów szkół średnich; w latach 1998 - 2000 - dyrektor Katolickiej Bursy Szkolnej w Łomży; 2000- 2002 - wikariusz parafii Krzyża Świętego w Łomży; 2002- 2011- wikariusz parafii Zbawiciela świata w Ostrołęce. 2011-2017 - proboszcz parafii Narodzenia NMP w Słuczu. 2017 - 2025 proboszcz parafii NMP Matki Kościoła w Rząśniku. Od 24 lipca 2025 - proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Ostrowi Mazowieckiej.
Zdjęcia Ks. Roberta Sulicha: TUTAJ